Amundi's 6 duurzame beleggingsconvicties van 2026

1. De wereldwijde vraag naar elektriciteit versnelt
Het IEA verwacht tot en met 2027 een jaarlijkse groei van 4%, goed voor een extra 3.500 TWh, waarvan meer dan 90% afkomstig is van hernieuwbare energie. De koolstofintensiteit van beursgenoteerde bedrijven daalde wereldwijd met circa 8% op jaarbasis, waardoor het kantelpunt voor piekuitstoot uit energiegebruik onzeker blijft.

Nu hernieuwbare energie steeds concurrerender wordt qua kosten vormen stroomnetten, flexibiliteit, opslag en snellere aansluitingen de grootste knelpunten. Dit vraagt om ondersteunend beleid (vergunningverlening, aansluitwachtrijen, marktregels).

Voor beleggers wordt betaalbaarheid voor eindgebruikers steeds belangrijker, aangezien integratieproblemen of regelgevende vertragingen de energierekening kunnen verhogen en de adoptie kunnen afremmen.

2. Strategische autonomie versnippert het energielandschap
Overheden halen kritieke toeleveringsketens terug naar eigen bodem, van cleantech, kritieke mineralen tot onderdelen van de fossiele waardeketen, om de weerbaarheid te vergroten.

Europa zet in op snelheid. Snelle uitbreiding van netten, flexibiliteit en binnenlandse cleantech is noodzakelijk om hogere kosten en verminderde autonomie te voorkomen.

De VS werkt met subsidies en lokalisatie-eisen, maar geeft gemengde signalen: de vraaggroei door AI en elektrificatie verhoogt de capaciteitsbehoefte, terwijl volatiele gas- en LNG-markten en exportgedreven infrastructuur prijsdruk kunnen veroorzaken en vast kunnen zetten op fossiele paden.

Azië, met China voorop, domineert al de cleantechproductie. Voor veel Aziatische landen is de energietransitie evident. Het biedt klimaatbestendigheid, energie-onafhankelijkheid en economische kansen.

3. Klimaatadaptatie is een absolute noodzaak voor beleggers
Nu de klimaatimpact toeneemt, geven beleggers prioriteit aan adaptatie. Zestig procent van de bedrijven verwacht binnen vijf jaar aanzienlijke financiële gevolgen van fysieke klimaatrisico’s. Om risico’s beter te beheersen en tegelijk te blijven decarboniseren, moeten beleggers klimaatrisico-analyse — inclusief blootstelling in toeleveringsketens — integreren in due diligence en assetallocatie.

Daarnaast is er behoefte aan de ontwikkeling van lokale, asset-specifieke adaptatiemaatstaven voor extreme risico’s, die momenteel nog onvoldoende zijn uitgewerkt.

4. Natuurlijk kapitaal is terecht de nieuwe lieveling van verantwoord beleggen
De wereldwijde financiering van natuur bedraagt circa 200 miljard dollar per jaar, maar moet tegen 2030 verdrievoudigen. Privaat kapitaal, dat nu slechts 18% van de stromen vertegenwoordigt, is cruciaal om investeringen op te schalen.

Voor beleggers ligt de meest directe route in reële activa zoals bossen, landbouwgrond en waterrechten, die rendement opleveren via duurzaam gebruik (koolstofkredieten, houtproductie, landbouw) en steeds vaker onderdeel zijn van geavanceerde portefeuilles.

Financiële instrumenten zoals groene obligaties, debt-for-nature swaps en impact bonds kunnen extra kapitaal naar deze activa leiden. Beide sporen kunnen aantrekkelijke risico-gecorrigeerde rendementen combineren met meetbare impact.

5. AI herdefinieert verantwoord beleggen
AI verbetert duurzaamheidsanalyses, versnelt dataverwerking en levert nieuwe kwalitatieve inzichten, maar brengt ook risico’s met zich mee, zoals grotere sociale ongelijkheid en verstoring van de arbeidsmarkt, vooral in vergrijzende en kwetsbare sectoren. Kansen liggen er onder meer in geïntegreerde zorg- en gezondheidsplatformen, robotica en automatisering voor sectoren met arbeidskrapte, en leeftijdsinclusieve digitale infrastructuur. 

In 2026 zullen ook de contouren van AI-regulering scherper worden, rond thema’s als ethiek en regionale verschillen, wat beleggers dwingt kapitaal te verschuiven naar sociaal en economisch waardevolle toepassingen.

6. SFDR 2.0 komt eraan 
De uitgesproken vraag van particuliere beleggers — vooral jongeren — wordt afgeremd door adviesfricties, onduidelijke productlabels en complexe rapportageverplichtingen. In Europa kan 2026 een keerpunt worden: SFDR 2.0, in combinatie met technische afstemming van MiFID II en IDD, kan labels vereenvoudigen en de complexiteit van advies verminderen, waardoor retailparticipatie wordt gestimuleerd. Dit lukt alleen als productcategorieën daadwerkelijk aansluiten bij wat beleggers zoeken.