Goede-ideeën zorgen voor slechte rendementen?

De meningen over de ideale omvang van een aandelenportefeuille lopen nogal uiteen. Sommige fondsbeheerders zweren bij een kleine portefeuille. Het voordeel is de focus en het feit dat er alleen maar belegd wordt in zogenoemde conviction buys. Dat verhoogt de kans op het verslaan van de benchmark. Anderen kiezen toch liever voor een brede spreiding vanwege de lagere risico's.

Joe Wiggins van financieel adviseur St. James’s Place (SJP) schrijft erover in zijn blog Behavioural Investment.

Hij was zelf aan het begin van zijn carrière een fervent voorstander van een sterk geconcentreerde portefeuille, maar hij is gaandeweg steeds meer opgeschoven naar de andere kant. 

Weg rendement

Een probleem met geconcentreerde portefeuilles is dat fondsen het gevaar lopen heel erg afhankelijk te zijn van een thema, trend of sector. Dat kan bijvoorbeeld AI zijn of de Magnificent Seven. Dat kan heel lang goed gaan, maar als het verkeerd gaat, dan gaat het ook goed verkeerd.

De kans dat een of meerdere favoriete aandelen getroffen worden door een crash lijkt klein, maar één tegenslag en het rendement kan voor jaren verpest zijn. Dat risico wordt vaak onderschat.

Minder fondsen, meer kennis 

Wat de voorstanders van geconcentreerde fondsen daartegen inbrengen, is dat hun portefeuillerisico's op andere manieren worden geminimaliseerd. Stel een fondsbeheerder beperkt zich tot 10 aandelen. Het voordeel is dat hij deze bedrijven veel beter in de gaten kan houden dan wanneer hij 100 aandelen in bezit had gehad. De risicoanalyse is daardoor veel beter op orde. 

Voor een deel kan Wiggins hierin meegaan, maar niet helemaal, want een fondsbeheerder kan alles weten van een bedrijf. Toch zijn er altijd externe factoren waardoor de resultaten vies kunnen tegenvallen.

Overmoed

Tenslotte is er nog de factor overmoed die niet vergeten mag worden. Als fondsbeheerders een paar jaar achter elkaar de benchmark met ruime marges verslaan, dan leidt dat al snel tot een gevoel van onverwinnelijkheid en onverantwoord gedrag.

Dat wordt nog versterkt door het beloningssysteem. Het is vaak zo dat hoe meer een fondsbeheerder de benchmark verslaat, des te groter de bonus. Ook dat leidt tot het nemen van overdreven grote posities in een beperkt aantal aandelen.