Welke kant gaat de Amerikaanse arbeidsmarkt op?

Het is om gek van te worden! Dat kan natuurlijk op heel veel dingen slaan, maar hier heb ik het over de recente Amerikaanse arbeidsmarktcijfers. Of je nou een belegger, econoom of analist bent: het is om er gek van te worden.

In januari kwamen er in de VS 130.000 nieuwe banen bij, meldde het Amerikaanse Bureau voor de Statistiek eerder deze week. Dat was bijna het dubbele van wat analisten gemiddeld hadden verwacht.

Zo’n mooi, onverwacht beter cijfer, dat is toch niet om er gek van te worden? Nou…in afgelopen weken kregen we ook veel andere indicatoren van hoe de vlag op de Amerikaanse arbeidsmarkt erbij hangt. En die zorgden juist voor een heel ander beeld!

Wat is er aan de hand?

Aantal vacatures nam af, het aantal ww-aanvragen toe en berichten over ontslagrondes vlogen ons om de oren. En dan ineens 130.000 nieuwe banen erbij in januari! Zeker als we in die mix van cijfers nog het feit toevoegen dat er bij nader inzien vorig jaar niet 584.000 nieuwe banen erbij kwamen. maar slechts 181.000! 

Ook dat meldden de Amerikaanse statistici ons namelijk. Als je daar niet gek van wordt…immers, is die arbeidsmarkt nou aan het verzwakken, stabiliseren of aantrekken?

Dat is een nogal belangrijke vraag voor al die beleggers, economen en analisten, niet in de laatste plaats omdat de koers van de Fed erdoor wordt bepaald. Toen de bank onlangs besloot de rente onveranderd te houden, was hét argument daarvoor dat de Amerikaanse arbeidsmarkt stabiliseert. Is dat wel zo? 

Kans op ruzie

Als deze situatie van conflicterende arbeidsmarktindicatoren aanhoudt, wordt het werk van de Fed er nog lastiger op. Ondertussen blijft de inflatie te hoog. En dan komt over een paar maanden er een nieuwe monetaire voorzitter. 

Ik zie niet in hoe Kevin Warsh in zo’n omgeving de rente snel kan verlagen, laat staan fors, zoals president Donald Trump wil. Wat kan betekenen dat hij meteen ruzie zal krijgen met het Witte Huis. 

Ik weet het, dit soort onzekerheden zijn er altijd. En die arbeidsmarktindicatoren komen nooit perfect overeen. Maar in de afgelopen 10 á 15 jaar gebeurde dat doorgaans in een omgeving waarin de inflatie of te laag of te hoog was en de Fed-rente of (in de buurt van) 0% bedroeg of er stond een 5 voor de komma.

Succes Warsh

Tegen die achtergrond deed die onzekerheid er minder toe omdat je als belegger wist dat de rente eigenlijk maar één kant op kon, omhoog vanaf 0% of omlaag vanaf ruim 5%. 
Nú komt die onzekerheid op een moment dat de Fed-rente een 3 voor de komma heeft staan.

Dat is een niveau waarvoor geldt dat de rente net zo goed omhoog als omlaag kan. Ik weet niet hoe ze dat in de VS zeggen, maar in Nederland hebben we het dan over het kan vriezen, het kan dooien. 

Ofwel: je weet helemaal niets. Succes Warsh en succes alle beleggers, economen en analisten.