De pijn van Trumpenomics komt nog Het feit dat de Amerikaanse economie het in de eerste helft van 2025 uitstekend heeft gedaan en de beurzen stijgen, overtuigt politicoloog Daniel Drezner niet van een goede afloop. "Hoe langer de klap uitblijft, hoe groter de pijn." 1 september 2025 09:00 • Door Redactie De Amerikaanse economie draaide het tweede kwartaal als een tierelier met een groei van 3,3%. De arbeidsmarkt verzwakt, maar niet dramatisch. En de inflatie is ondanks Trump’s importtarieven vrij moderaat met een niveau dat schommelt tussen 2% en 3%. Alles koek en ei, zou je zeggen. De euforische stemming op de globale aandelenmarkten ondersteunt dat. Maar volgens politicoloog Daniel Drezner is het de bekende stilte voor de storm. De pijn van Trumpenomics moet nog komen. Hij heeft het zelfs over de “worst economic experiment ever”, een experiment dat de VS en de wereldeconomie op de lange termijn grote schade gaat berokkenen. Hij hoopt eigenlijk op een snelle crash van de aandelenmarkt, want hoe langer de financiële markten meegaan in Trump's waanvoorstellingen, des te groter wordt de klap voor de wereldeconomie. Schade op de lange termijn Waarom is het beleid van Trump slecht, als de economische data iets anders zeggen? Drezner geeft een aantal redenen voor zijn visie: Ten eerste zullen de handelstarieven weinig extra banen opleveren in de VS. Wat overheerst zijn de hogere kosten voor consumenten en bedrijven in de vorm van prijsstijgingen. De drastische federale bezuinigingen op R&D samen met regelmatige aanvallen op Amerikaanse universiteiten zullen de productiviteit op lange termijn schaden en het leiderschap op het gebied van wetenschap en technologie in gevaar brengen. De “Big Beautiful Bill” levert qua economische groei weinig op. Het zorgt vooral voor nog hogere staatsschulden. Het feit dat de Nationale Garde in Washington D.C. en mogelijk andere steden wordt ingezet om te zorgen voor Law and Order leidt tot een demper voor de dienstensector van stedelijke regio's. De betrouwbaarheid van economische data heeft ernstig te lijden onder het ontslag van het hoofd van het Bureau of Labor Statistics. De VS slaat met het verwerven van een 10%-belang in Intel een volledig nieuwe weg in van staatsinterventies die gedoemd is te mislukken. “Het past bij eerdere pogingen van Trump om winsten af te romen van Amerikaanse bedrijven, “gouden aandelen” te eisen bij buitenlandse overnames van Amerikaanse bedrijven, en bedrijven te intimideren door mensen te ontslaan die hij niet mag en kritiek te onderdrukken die hij niet horen wil." Dat staat haaks op de liberale traditie van de VS. Minister van handel Howard Lutnick heeft als mogelijk volgende stap het oprichten geopperd van een staatsfonds dat bijvoorbeeld belangen kan nemen in defensiebedrijven. Hij ziet ook wel wat in het overnemen van patenten van universiteiten. Allemaal niet goed voor het bedrijfsklimaat. Ten slotte zijn er nog de constante aanvallen op de Fed die het vertrouwen in de onafhankelijkheid van de centrale bank ondermijnen. Twee scenario's, beide zijn slecht Drezner ziet voor de toekomst twee mogelijke ontwikkelingen, die geen van beide goed eindigen. De eerste mogelijkheid is dat Trump met zijn beleid op vrij korte termijn een financiële crisis veroorzaakt, bijvoorbeeld als de markten zijn aanvallen op de Fed niet langer tolereren, de rente omhoogschiet en de aandelenkoersen omlaag. Wat volgt is een uiterst onaangename stagflatiecyclus, waar veel mensen onder zullen lijden. De tweede mogelijkheid is nog veel verontrustender. In dit scenario blijven de financiële markten lange tijd laconiek onder het beleid van Trump, en gaan pas later onderuit, alleen dan veel harder, met alle gevolgen van dien die passen bij een wereldwijde kredietcrisis. De informatie in dit artikel is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies, of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Deel via: