Chinese dominantie EV's nog maar net begonnen

Na een matige maand juni, was juli weer eens een maand om tevreden op terug te kijken voor Europese autoproducenten. Uit cijfers van de branchevereniging Acea blijkt dat de omzet in de EU in juli 7,4% hoger lag dan een jaar eerder in dezelfde maand. Dat komt overeen met 914.680 auto’s, waarbij vooral plug-in hybrides (+57%) en puur elektrische auto’s (+39%) in de lift zaten.

Volkswagen, BMW, Mercedes-Benz en Renault scoorden allemaal goed met hun modellen, maar qua groei verbleekt het bij de opkomst van Chinese merken, en dan met name BYD dat de verkopen in de EU kon verdrievoudigen tot 9.698 auto’s.

Op het grote geheel zijn dat misschien nog geen extreme volumes, maar ze doen het inmiddels wel beter dan bijvoorbeeld het afgeslagen Tesla (6.600) en enkele Japanse merken als Mitsubishi en Honda. Analisten denken bovendien dat de stijgende trend nog maar net is begonnen, blijkt uit een artikel van CNBC. 

Wen er maar aan

De financiële nieuwszender sprak met meerdere analisten over het thema en komt tot de conclusie dat de snelheid en omvang van de Chinese E-autorevolutie de wereld zal blijven verrassen, net zoals dat de laatste jaren het geval was. 

CNBC heeft daarover een grappige anekdote over Elon Musk uit 2011 toen hij nog heel laatdunkend deed over BYD. “Heb je hun auto gezien?”, zei Musk. “Ik vind hem niet erg aantrekkelijk. De technologie is zwak en BYD heeft als bedrijf ernstige problemen op zijn thuismarkt. Ik denk dat hun focus terecht zal liggen op overleven in eigen land.”

Musk zag BYD met andere woorden als probleembedrijf en niet als serieuze concurrent. Inmiddels piept Tesla wel anders, want BYD verkoopt wereldwijd meer EV’s dan Tesla en dat niet alleen omdat ze goedkoop zijn, de kwaliteit wordt ook steeds beter.

Veel concurentie in China

BYD is niet de enige met grote groeiambities. Chinese startups zoals Nio en Li Auto timmeren ook aardig aan de weg, naast meer gevestigde fabrikanten als Geely en SAIC Motor. CATL is ondertussen de onbetwiste marktleider op het gebied van accu’s voor E-auto’s. 

Het mag daarom geen wonder heten dat naast de binnenlandse verkopen nu ook de export snel toeneemt. Zo passeerde China in 2023 voor het eerst Japan als grootste auto-exporteur.

Oneerlijke concurrentie

Hoe hebben ze dat voor elkaar gekregen? Volgens de door CNBC geraadpleegde analisten zijn de Chinese autoproducenten grote dank verschuldigd aan de overheid. De groei was niet mogelijk geweest zonder gigantische subsidies, investeringen en fiscale voordelen tussen 2009 en 2023. Dat gepaard aan lage arbeidskosten, de zwakke yuan en een overvloed aan grondstoffen heeft de sector gekatapulteerd.

De EU en de VS hebben hier weliswaar op gereageerd met importheffingen en andere barrières, maar of het voldoende zal zijn om de groei van Chinese producenten te breken wordt door analisten betwijfeld.

Hetzelfde als bij andere industrieën

CEO Michael Dunne van Dunne Insights denkt dat de dominantie bij E-auto’s alleen maar groter zal worden. Hij verwacht eenzelfde soort ontwikkeling als bij andere industrieën zoals zonnepanelen, scheepsbouw, drones en staal. Dat zijn activiteiten waar Europa ooit sterk in was, maar nu voorbij is gestreefd.

Dunne denkt dat China 36 miljoen voertuigen per jaar zal produceren in 2030, ofwel vier op de tien auto's wereldwijd. 9 miljoen daarvan worden verkocht in het buitenland, tegenover 1 miljoen in 2020.

Rella Suskin, aandelenanalist bij Morningstar, denkt ook dat de concurrentiepositie van Chinese voertuigen alleen maar beter zal worden. "We staan aan het begin van een trend, niet het einde. De export naar de rest van de wereld is nog maar net begonnen.”

Volgens hem komt dat ook doordat de markt in China zo verzadigd is dat de autoproducenten niet anders kunnen dan het buitenland opzoeken. Dat zal in toenemende mate gebeuren met productie daar waar de consumenten zitten. In de EU zijn bijvoorbeeld landen als Hongarije, Slowakije en Polen populaire standplaatsen voor Chinese fabrieken.

Dunne marges

De enige negatieve ontwikkelingen die de analisten zien, is dat de Chinese bedrijven elkaar op de eigen thuismarkt de tent uit vechten. Het gevolg zijn lage marges en verschillende producenten die waarschijnlijk het loodje leggen, zeker als de overheid stopt met ondersteunen.

Dat is typisch voor de socialistisch-kapitalistische industriepolitiek van China. Eerst volop steunen om vervolgens via een moordende concurrentie de sterkste te laten overleven.