De voordelen van dynamisch indexbeleggen

"Beleggers in aandelen hebben vaak het idee dat ze moeten kiezen tussen het volgen van een standaard index, en de wegingen nemen zoals ze zijn, óf  vertrouwen op een fondsbeheerder die op actieve wijze aandelen selecteert. 

Beide keuzes hebben zo hun nadelen. Zo voelt een groeiend aantal beleggers zich ongemakkelijk bij de dominantie van een paar grote Amerikaanse bedrijven in de wereldwijde indices. Daarnaast is er teleurstelling over het trackrecord van de actieve beheerders die het maar niet voor elkaar krijgen hun benchmark te verslaan.

De dynamische indexaanpak is een goede tussenweg die aan populariteit wint. Wie zich zorgen maakt over de Amerikaanse dominantie in traditionele indices, hoeft niet automatisch hoge kosten voor actief beheer te accepteren. Een gediversifieerde en dynamisch beheerde indexstrategie kan deze zorgen ook wegnemen en kost slechts enkele basispunten meer dan een statische mix van indexfondsen.

Nvidia in elke portefeuille

Eind vorig jaar bereikte de concentratie in de aandelenmarkt een record: de tien grootste bedrijven in de meest gebruikte mondiale aandelenindex waren samen goed voor 28% van de totale beurswaarde. Indexbeleggers, aangetrokken door de brede spreiding die indexfondsen zouden moeten bieden, werden plots sterk afhankelijk van de kwartaalresultaten van enkele megacaps.

Deze bedrijven zijn niet alleen zwaar vertegenwoordigd in indexfondsen, maar ook in actieve fondsen, mede door de hype rond AI. Nvidia is daarvan het beste Volgens Morningstar is meer dan een derde van de 252 actieve fondsen in de IA North America-sector marktgewogen of overwogen in Nvidia. Dit ‘duplicatierisico’ tussen index- en actieve beleggingen vergroot de concentratierisico’s.

Twee simpele oplossingen

Wat kun je als belegger het beste doen als nog maar een paar bedrijven de dienst uitmaken? Veel beleggers met een klassieke 60/40-portefeuille worstelen met die vraag. Omdat veel grote bedrijven in de VS genoteerd zijn, is het Amerikaanse gewicht in wereldwijde indices opgelopen tot bijna 75%, waarvan de magnificent seven een kwart uitmaken.

Een alternatief is bijvoorbeeld om de aandelenbeleggingen op te splitsen in zes regio’s en het risico zo te spreiden. Dat kan eenvoudig door één wereldwijde indexfonds te vervangen door zes regionale trackers. Zo blijven de kosten laag en kun je het Amerikaanse aandeel terugbrengen tot zo’n 45–50%, zodat geen enkel land te dominant wordt.

Minder blootstelling aan de VS betekent minder concentratierisico in de magnificent seven, maar ledit automatisch ook tot minder blootstelling aan groeiaandelen in het algemeen. Om regionaal gediversifieerd te blijven, zonder in te leveren op groei, kan een expliciete allocatie naar Nasdaq 100-aandelen en/of AI-gerelateerde bedrijven overwogen worden. Beide zijn toegankelijk via kostenefficiënte ETF’s.

Langetermijnadvies

Tot nu toe werden beleggers dit jaar beloond om voor regionale spreiding te kiezen. Europa bood goede rendementen dankzij onverwacht hoge begrotingsstimulansen en Japan recent ook, dankzij het handelsakkoord met de VS. Dit leidde als geheel tot betere rendementen dan een traditionele 60/40-portefeuille, en tot lagere maximale verliezen na de zogeheten ‘bevrijdingsdag’ in april.

Hoe nu verder voor langetermijnbeleggers? Een paar simpele principes blijft altijd gelden:

• Spreid de risico's
• Bouw een portefeuille die tegen een stootje kan
• Negeer het nieuws
• Blijf altijd belegd
• Volg een duidelijke strategie

Andrzej Pioch is senior fondsbeheerder bij de vermogensbeheertak van L&G