Hoezo verheugen beleggers zich op renteverlagingen?

Nu de inflatiecijfers in de laatste maanden redelijk meevallen - de inflatie daalt niet rap maar verkeert wel in een dalend trendkanaal - wordt steeds meer geschreven over het tijdstip van de eerste renteverlaging van de Fed, voor beleggers toch wel de belangrijkste centrale bank om in de gaten te houden. Dat de Amerikaanse arbeidsmarkt iets lijkt af te koelen, kan een Amerikaanse renteverlaging ook dichterbij brengen. 

De ECB heeft zijn eerste renteverlaging al begin juni doorgevoerd. Het wachten is nu op de tweede van een kwartje. In september zou dat moeten gebeuren. Ook in Europa daalt de inflatie iets, maar zijn er meer zorgen over de kwakkelende economieën. 

Beleggers hechten sterk aan renteverlagingen. Een soepeler monetair beleid wordt als positief gezien voor de aandelenmarkt. Om die reden wild iedereen toch graag weten wanneer centrale banken hun beleidsrentes lager zetten en natuurlijk ook met hoeveel. 

Verkeerde vragen

Voor Robert Almeida, portfoliomanager en beleggingsstratreeg bij MFS, zijn vragen als - Wanneer zal de Fed voor het eerst verlagen? Hoeveel renteverlagingen zal de Fed dit jaar doorvoeren? - voor beleggers volkomen irrelavant. Dat schrijft hij in de column, getiteld: Investors are seeking the right answers to the wrong questions.

Rob Almeida

Een betere vraag is volgens hem: Wat is de reden dat de Fed of ECB het monetaire beleid zou moeten versoepelen? Daarnaast schaart Almeida zich niet het kamp van strategen die denken dat lagere beleidsrentes de beurzen een extra push omhoog kunnen geven. "Terwijl de markt bij een rentedaling graag een hogere waardering toepast op risicovolle activa vanwege een potentieel lagere discontovoet negeert het de toenemende zwaktes van bedrijven in de huidige verslechterende economische omgeving." 

Drastische renteverlagingen hielden leeglopen dotcombubbel tegen 

Ofwel, monetaire versoepelingen die het gevolg zijn van lastigere marktomstandigheden hoeven koersen helemaal niet hoger te zeggen. Tenminste, dat is toch wel wat de laatste rentelagingscylci volgens Almeida laten zien.

Neem bijvoorbeeld het koersverloop van de S&P 500 tussen januari 2002 en mei 2003. In die periode verlaagde de Fed de rente drastisch van 6% naar 1%. De S&P daalde met 40%. Harde overheidsbezuinigingen maakten het voor bedrijven moeilijk om hun winsten op peil te houden. Beleggers kozen eieren voor hun geld. De dotcombubbel liep hard leeg.

Verschil met nu is wel dat de waarderingen toen volgens Almeida nog veel hoger lagen dan nu het geval is. "Daarom zal ik zeker niet suggereren dat beleggers bang moeten zijn voor een soortgelijke beurscorrectie."

Geen wondermiddel

Maar wat Aleida maar wil zeggen: renteverlagingen zijn geen wondermiddel voor tegenvallende bedrijfsresultaten op de korte termijn. Op dit moment liggen de waarderingen van aandelen niet op het extreem hoge niveau van 2001, maar goedkoop zijn aandelen niet.

"Analisten gaan momenteel uit van een hoge enkelcijferige winstgroei. Alles wat minder is, zal beleggers teleurstellen." Een koersafstraffing ligt volgens Almeida dan voor de hand, want beleggers hebben tegenwoordig weer voldoende keuzemogelijkheden.

Om beleggers te overtuigen niet al te veel te verwachten van renteverlagingen haalt Almeida ook nog even de periode december 2007 - maart 2009 erbij. De Fed verlaagde de rente toen van 4% naar 0%. Aandelen waren volgens Almeida destijds zeker niet zo duur, maar de recessie die het gevolg was van het instorten van de Amerikaanse huizenmarkt was hevig genoeg om de S&P te halveren. Renteverlagingen konden dat niet voorkomen.

Wat wel belangrijk is

Nu duidelijk is dat monetaire versoepelingen geen garantie zijn voor stijgende beurzen dienen beleggers volgens Almedia antwoord te geven op andere, belangrijkere vragen. Hij geeft een voorzetje: Hoe gaat een bedrijf om met stijgende arbeidskosten en dalende prijzen voor z'n goederen? Hoe kunnen investeringen in kunstmatige intelligentie dev winsten omhoog jagen? Hoeveel schuld heeft een bedrijf de komende jaren te herfinanciieren?

Almeida concludeert: "Ik denk dat we op weg zijn naar het punt waarop de fundamentele factoren de waarderingen aanjagen in plaats van lagere rentetarieven of andere manoeuvres van monetaire beleidsmakers. Centrale banken kunnen geen bedrijven repareren die kapot zijn."