Geen vrede met de euro

"De euro is geen appeltje voor de dorst, maar een twistap-pel. Als u er eenmaal van gegeten heeft, bent u gedoemd. Voor onze zwakkere eurobroeders heeft de slang een wurgend effect, net als voor rijkere landen trouwens.

Bij de arme eurolanden wreekt zich de onmogelijkheid om te depreciëren. Dus vertaalt de druk zich in lagere lonen en hogere werkloosheid. Het gevolg is populisme en de roep om Brussel de rug toe te keren.

De rijke landen fungeren als vluchtheuvel voor de armen: de bijna onwrikbaar lage rente laat de huizenmarkt exploderen. Het verschil tussen de haves and havenotswordt groter. Populistische, euro-sceptische partijen groeien hier net zo goed. De losers zijn hele landen.

Frankrijk kan niet concurreren

We doen wel of Frankrijk onbestuurbaar is, maar feitelijk kunnen zij niet concurreren in een monetaire unie. En zonder groei ontbeert Frankrijk fiscale ruimte om te vernieuwen. We roepen om hervormingen, maar de euro is hier de verzwegen, maar verstikkende factor.

En Nederland? Wij zwelgen in een belachelijk overschot op de lopende rekening van 10% van ons nationaal inkomen! We hadden net als de Duitsers tien jaar terug onze munt royaal moeten appreciëren, maar konden dat niet.

Onze beheersing van publieke uitgaven en lonen was vervolgens ook nog eens dodelijk voor Zuid-Europa. Onze publieke financiën zijn nu zo superieur dat het concurrentieverschil ook budgettair onoverbrugbaar is geworden.

Medelijden uit de VS

Zo trekt de euro zichzelf uit elkaar. Erger nog, de euro vormt een splijtzwam voor de Europese integratie, in plaats van dat het de vredestichter is die Europese politici destijds voor ogen hadden. Die elegante manier om macro-economische onevenwichtigheden weg te masseren, hebben we onszelf uit handen geslagen.

Dat beperkt de dynamiek van de hele regio. Die underperformance op de lange termijn is elk jaar zichtbaarder vergeleken met Azië en de VS. Daar kijken ze naar ons met medelijden en vertwijfeling. Wij niet.

Wij modderen gewoon door en doen alsof dit heel normaal is. Maar eens gooit een land het bijltje erbij neer en dan doen wij alsof we verbaasd zijn. Dat dit toch echt niet kan.

Euro zaait verdeeldheid

Precies, omdat het ook nooit had mogen gebeuren. Althans zonder een politieke en budgettaire unie (en een Europees deposito-garantiestelsel). Want dat zijn de echte voorwaarden voor een succesvolle monetaire unie.

Maar dan moeten we wel een deel van onze rijkdom delen. Maar daar hebben wij Hanzelanden geen vrede mee.

Zolang een groot land als Italië niet sneuvelt en we ons niet hoeven te verzoenen met dat noodlot, brengt de euro geen vrede, maar zaait hij verdeeldheid. Ik wens u vredige kerstdagen toe."

Wouter Weijand